Gleanings93/Persian2

است سلطنت و غلبهٴ او آیات تکوینیّه و آفاقیّه که مظاهر اسماء و صفات او تعالی شأنه هستند در یک مقام مقدّسند از قرب و بعد تا چه رسد بذاته تعالی... ولکن مقصود شاعر از این بیت که دوست نزدیکتر از من بمن است وین عجب‌تر که من از وی دورم ...حقّ فرموده که من بانسان نزدیکترم از رگ گردن او باو لذا میگوید با وجود آنکه تجلّی حضرت محبوب