(٥١) ای پسر کنيز من در فقر اضطراب نشايد و در غنا اطمينان نبايد * هر فقری را غنا در پی و هر غنا را فنا از عقب و لکن فقر از ماسوی اللّه نعمتی است بزرگ حقير مشماريد زيرا که در غايت آن غنای باللّه رخ بگشايد * و در اين مقام ( أنتم الفقرآء ) مستور و کلمه مبارکه ( و اللّه هو الغنيّ ) چون صبح صادق از افق قلب عاشق ظاهر و باهر و هويدا و آشکار شود و بر عرش غنا متمکّن گردد و مقرّ يابد *
O SON OF MY HANDMAID! Be not troubled in poverty nor confident in riches, for poverty is followed by riches, and riches are followed by poverty. Yet to be poor in all save God is a wondrous gift, belittle not the value thereof, for in the end it will make thee rich in God, and thus thou shalt know the meaning of the utterance, “In truth ye are the poor,” and the holy words, “God is the all-possessing,” shall even as the true morn break forth gloriously resplendent upon the horizon of the lover’s heart, and abide secure on the throne of wealth.